{"id":36,"date":"2024-08-01T12:27:08","date_gmt":"2024-08-01T10:27:08","guid":{"rendered":"https:\/\/spsro.pl\/?p=36"},"modified":"2024-12-26T00:03:21","modified_gmt":"2024-12-25T23:03:21","slug":"biografia-jerzego-lgockiego-1893-1945","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/2024\/08\/01\/biografia-jerzego-lgockiego-1893-1945\/","title":{"rendered":"Biografia Jerzego Lgockiego (1893-1945)"},"content":{"rendered":"\n

JERZY LGOCKI PS. „JASTRZ\u0104B”
<\/strong>(1893 – 1945)<\/p>\n\n\n\n

\u017bo\u0142nierz Wojska Polskiego, uczestnik wojny z bolszewikami i III powstania \u015bl\u0105skiego, referent personalny i Kierownik Wydzia\u0142u Administracyjnego ZSP RP,
dow\u00f3dca II Oddzia\u0142u Warszawskiej Stra\u017cy Ogniowej od 1 wrze\u015bnia 1937 r. do lutego 1940 r., uczestnik obrony Warszawy, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca i Komendant G\u0142\u00f3wny Stra\u017cackiego Ruchu Oporu \u201eSka\u0142a\u201d<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Fotografia p\u0142k. Jerzego Lgockiego, lata 40. XX wieku, zbiory Muzeum Powstania Warszawskiego<\/p>\n\n\n\n

Jerzy Kamil Andrzej Lgocki herbu Jastrz\u0119biec, syn Aleksandra Romualda Henryka Jastrz\u0119bca de Lgota Lgockiego (w\u0142a\u015bciciela d\u00f3br ziemskich w \u0141opusznej, ur. 1855 r.,zm. 10 listopada 1914 r.) oraz Anieli de domo <\/em>Szczytnickiej herbu Belina (pierwszej sta\u0142ej nauczycielki i kierowniczki jednoklasowej szko\u0142y w \u0141opusznej, ur. ok. 1870 r., zm. ?). Urodzi\u0142 si\u0119 31 pa\u017adziernika 1893 r. w nale\u017c\u0105cym do rodziny Dworze w \u0141opusznej. Ok. 1900 r. przeprowadzi\u0142 si\u0119 z rodzicami do Nowego Targu, gdzie jego ojciec od 14 marca 1899 r. pe\u0142ni\u0142 urz\u0105d wicemarsza\u0142ka (wicestarosty) powiatu nowotarskiego. Aleksander pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 m.in. skarbnika komitetu budowy nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Nowym Targu, dyrektora tutejszej Powiatowej Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci oraz przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania nowotarskiego gimnazjum.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dw\u00f3r w \u0141opusznej, w kt\u00f3rym J. Lgocki przyszed\u0142 na \u015bwiat i w kt\u00f3rym mieszka\u0142 do ok. 1899.
Fot. A.S.<\/p>\n\n\n\n

W latach 1904 – 1909 Jerzy uczy\u0142 si\u0119 w C.K. Gimnazjum w Nowym Targu. B\u0119d\u0105c uczniem IV klasy w 1908 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem gimnazjalnej stra\u017cy po\u017carnej, kierowanej przez nauczyciela gimnastyki Szcz\u0119snego Po\u0142omskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w kursie po\u017carniczym zorganizowanym przez Krajowy Zarz\u0105d Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w dniach 3-5 czerwca 1908 r. w Nowym Targu z udzia\u0142em m.in. Antoniego Szczerbowskiego \u2013 Sekretarza KZ OSP. Jako cz\u0142onek szkolnej stra\u017cy w V klasie bra\u0142 udzia\u0142 w pr\u00f3bnych \u0107wiczeniach gaszenia ognia, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 26 czerwca 1909 r. W dniach 12, 16-17 wrze\u015bnia 1912 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin dojrza\u0142o\u015bci jako eksternista w C.K. Gimnazjum \u015aw. Jacka w Krakowie. Po zdaniu matury uda\u0142 si\u0119 do Wiednia, gdzie studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Wiede\u0144skim przez 3 semestry (sem. zimowy 1912\/1913 – sem. zimowy 1913\/1914, sam Lgocki podawa\u0142, \u017ce uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Eksportu w Wiedniu (Exportakademie<\/em>) i 2 lata studi\u00f3w prawniczych). Dodatkowo b\u0119d\u0105c w Wiedniu odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Szkole Jednorocznych Ochotnik\u00f3w (Einj\u00e4hrig<\/em>–Freiwilliger<\/em>, tzw. \u201ejednoroczny porucznik\u201d). Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 zmobilizowany do Galicyjskiego Pu\u0142ku Artylerii Fortecznej Nr 3 stacjonuj\u0105cego w Przemy\u015blu. Nie stawi\u0142 si\u0119 jednak w jednostce. Postanowi\u0142 uda\u0107 si\u0119 do Krakowa, gdzie bezskutecznie stara\u0142 si\u0119 o przyj\u0119cie do Legion\u00f3w Polskich. S\u0142u\u017c\u0105c w C.K. Armii uko\u0144czy\u0142 kursy artylerii fortecznej w Trie\u015bcie oraz Trydencie. Walczy\u0142 na froncie rosyjskim (od wrze\u015bnia 1914 r. do czerwca 1915 r.) oraz na froncie w\u0142oskim, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 na stanowisku dow\u00f3dcy plutonu (od 15 maja do ko\u0144ca czerwca 1916 r.). W okresie od 27 wrze\u015bnia do 9 pa\u017adziernika 1916 r. przebywa\u0142 w Wiedniu, gdzie oczekiwa\u0142 na wezwanie do C.K. Armii. Po powrocie do wojska s\u0142u\u017cy\u0142 w charakterze obserwatora grupy artylerii (od 1 lutego do lipca 1917 r.) oraz jako komendant sk\u0142adu amunicji (do marca 1918 r.). Awans na podporucznika otrzyma\u0142 ze starsze\u0144stwem z 1 sierpnia 1916 r. w korpusie oficer\u00f3w rezerwy artylerii fortecznej. Po wydostaniu si\u0119 z frontu w\u0142oskiego (Lgocki przebywa\u0142 od lipca do wrze\u015bnia  1918 r. nad Piaw\u0105) przyby\u0142 do szpitala w Nowym Targu, gdzie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy organizacji Polskiej Organizacji Wojskowej na powiat nowotarski.  Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 tak\u017ce do dyspozycji Komendanta C.K. Placu w Nowym Targu \u00f3wczesnego majora Ottokara Brzozy-Brzeziny. W nocy z 31 pa\u017adziernika na 1 listopada bra\u0142 udzia\u0142 w akcji rozbrojenia nowotarskiego garnizonu. Bra\u0142 udzia\u0142 w przejmowaniu obiekt\u00f3w strategicznych, m.in. koszar i poligonu artyleryjskiego. 1 listopada 1918 r. wst\u0105pi\u0142 do Wojska Polskiego i z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119 na wierno\u015b\u0107 Rzeczypospolitej. Tego samego dnia zosta\u0142 skierowany do Czarnego Dunajca jako komendant placu. 5 listopada dowodzony przez niego oddzia\u0142 wkroczy\u0142 na teren Orawy. 6 listopada zaj\u0105\u0142 Such\u0105 Hore (Such\u00e1 Hora<\/em>), G\u0142od\u00f3wke (Hladovka<\/em>) oraz Lesek (Liesek<\/em>). Wraz z ks. Ferdynandem Machayem i ks. Janem Humpol\u0105 bra\u0142 udzia\u0142 w konferencji zorganizowanej w Dolnym Kubinie 14 listopada 1918 r. celem nawi\u0105zania stosunk\u00f3w ze stron\u0105 s\u0142owack\u0105 i om\u00f3wienia bie\u017c\u0105cych spraw na G\u00f3rnej Orawie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Informacja o zaj\u0119ciu Suchej Hory przez oddzia\u0142 J. Lgockiego.
Gazeta Podhala\u0144ska nr 45, 10.11.1918, zbiory Jagiello\u0144skiej Biblioteki Cyfrowej<\/p>\n\n\n\n

30 listopada na wniosek \u00f3wczesnego pu\u0142kownika Mariusza Zaruskiego powr\u00f3ci\u0142 do Nowego Targu. Tam w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w organizacje 1 pu\u0142ku artylerii g\u00f3rskiej. Przyj\u0119ty do Wojska Polskiego na mocy dekretu Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z dnia 19 lutego 1919 r. w stopniu porucznika z przydzia\u0142em s\u0142u\u017cbowym do 1 pu\u0142ku artylerii g\u00f3rskiej. W szeregach 1. baterii walczy\u0142 w wojnie polsko-ukrai\u0144skiej.
W okresie od 30 listopada 1918 r. do 1 maja 1919 r. bra\u0142 udzia\u0142 m.in. w obronie Be\u0142za, ofensywie na \u017b\u00f3\u0142kiew oraz dzia\u0142aniach pod Uchnowem i Krystynopolem. Nast\u0119pnie od 1 do 26 maja by\u0142 adiutantem dow\u00f3dcy grupy artylerii \u201eBug\u201d Stanis\u0142awa Millera. W maju bateria Lgockiego wesz\u0142a w sk\u0142ad organizowanego 6 pu\u0142ku artylerii polowej. Od 11 czerwca 1919 r. dowodzi\u0142 2. bateri\u0105 6 pap w Krakowie, od  11 lipca do 12 pa\u017adziernika przebywa\u0142 na terenie \u015al\u0105ska Cieszy\u0144skiego. Awans na kapitana otrzyma\u0142 ze starsze\u0144stwem z dnia 1 czerwca 1919 r. Od 19 pa\u017adziernika znajdowa\u0142 si\u0119 w Wilnie. Od 1 lipca 1920 r. dow\u00f3dca 7. baterii 6 pap (w zast\u0119pstwie). W jej szeregach walczy\u0142 z 1 Armi\u0105 Konn\u0105 dowodzon\u0105 przez marsz. Siemona Budionnego m.in. w bitwie pod M\u0142ynowem (15 \u2013 17 lipca), w obronie \u0141ucka (17 lipca jego bateria star\u0142a si\u0119 w Podhajcach rosyjsk\u0105 kawaleri\u0105 i kozakami), w bitwie pod Brodami
i Beresteczkiem (29 lipca \u2013 3 sierpnia) w obronie Brod\u00f3w (11-13 sierpnia), w walkach nad Bugiem (15 sierpnia w okolicach Krasnego. 17 sierpnia w czasie odwrotu baterii Lgockiego przez rzek\u0119 Pe\u0142tew, zosta\u0142a napadni\u0119ta przez kozak\u00f3w. W celu obrony baterii st. ogniomistrz Jan Kowalski zaj\u0105\u0142 wie\u015b \u017buratyn i z kilkunastoma \u017co\u0142nierzami walczy przeciwko 100 kozakom, w czasie, gdy bateria przeprawia si\u0119 przez rzek\u0119. Za ten czyn na wniosek Lgockiego odznaczony zosta\u0142 Krzy\u017cem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari). Od 10 pa\u017adziernika przebywa\u0142 z jednostk\u0105 na Spiszu. Od 3 stycznia 1921 r. przebywa\u0142 na urlopie zdrowotnym. W czasie urlopu, 8 maja podczas uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z uchwaleniem Konstytucji 3 maja zorganizowa\u0142 w Zakopanem oddzia\u0142 ochotnik\u00f3w, cz\u0119\u015bciowo z\u0142o\u017cony z by\u0142ych podkomendnych z 6 pap, z kt\u00f3rymi uda\u0142 si\u0119 na III powstanie \u015bl\u0105skie. Walczy\u0142 od 9 maja do 1 lipca jako dow\u00f3dca zorganizowanej przez siebie 2. baterii artylerii Wojsk Powsta\u0144czych G\u00f3rnego \u015al\u0105ska. W czasie przemowy do swych podkomendnych powiedzia\u0142 s\u0142owa \u2026pami\u0119tajcie ch\u0142opcy, \u017ce z tymi armatkami musimy wr\u00f3ci\u0107 w chwale wojennej lub lec na nich, jak Rzymianie na swych tarczach. <\/em>Chrzest bojowy bateria Lgockiego przesz\u0142a 9 maja w miejscowo\u015bci Ujazd, nast\u0119pnie toczy\u0142a walki w rejonie Lichyni, Zalesia, S\u0142aw\u0119cic, G\u00f3ry \u015aw. Anny, P\u0142awniowic, \u0141an\u00f3w, Brzezinki i S\u0142upska. Szczeg\u00f3lnie zas\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 dowodz\u0105c bateri\u0105 3 czerwca 1921 r. os\u0142aniaj\u0105c odwr\u00f3t 1 Dywizji Wojsk Powsta\u0144czych, jednocze\u015bnie b\u0119d\u0105c otoczonym przez wojska Niemieckie mi\u0119dzy Zalesiem i S\u0142aw\u0119cicami. W czasie powstania Lgocki mianowany zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105
1 Dywizjonu Artylerii Wojsk Powsta\u0144czych oraz dow\u00f3dc\u0105 Grupy Artylerii 1 Dywizji Wojsk Powsta\u0144czych. 2. bateria zako\u0144czy\u0142a sw\u00f3j szlak bojowy 1 lipca w Rudzie \u015al\u0105skiej, nast\u0119pnego dnia zosta\u0142a zdemobilizowana w Dworach k. O\u015bwi\u0119cimia. 4 lipca powsta\u0144cy wraz ze swym dow\u00f3dc\u0105 powr\u00f3cili do Zakopanego. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Fotografia cz\u0142onk\u00f3w 2. Baterii Artylerii wykonana 2 lipca 1921 r. w Dworach k. O\u015bwi\u0119cimia.
J. Lgocki siedzi w centrum
Fot. Muzeum Tatrza\u0144skie w Zakopanem.<\/p>\n\n\n\n

Po powrocie ze \u015al\u0105ska z\u0142o\u017cy\u0142 pro\u015bb\u0119 o zwolnienie z wojska. Zdemobilizowany zosta\u0142 z dniem 31 grudnia 1921 r. Po demobilizacji zamieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Radziwi\u0142\u0142owie. Na mocy uchwa\u0142y Powiatowego Komitetu Nadawczego nr 18 z dnia 5 pa\u017adziernika 1923 r. Otrzyma\u0142 tam 16 hektarow\u0105 dzia\u0142k\u0119, na kt\u00f3rej znajdowa\u0142a si\u0119 stajnia oraz stodo\u0142a. W Radziwi\u0142\u0142owie za\u0142o\u017cy\u0142 Parow\u0105 Fabryk\u0119 W\u00f3dek i Likier\u00f3w \u201eRadziwilanka\u201d. Mieszkaj\u0105c w Radziwi\u0142\u0142owie ponadto dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku Osadnik\u00f3w Wojskowych jako prezes Rady Nadzorczej Powiatowego Zwi\u0105zku Osadnik\u00f3w w Dubnie i cz\u0142onek Rady Wojew\u00f3dzkiej ZOW w Dubnie oraz w Zwi\u0105zku K\u00f3\u0142ek Rolniczych jako prezes Okr\u0119gowego ZKR w Dubnie i prezes ko\u0142a w Radziwi\u0142\u0142owie. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Ludowej i wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Zarz\u0105du ZML (Lgocki podawa\u0142, \u017ce dzia\u0142a\u0142 w ZML w charakterze komendanta g\u0142\u00f3wnego, nie uda\u0142o si\u0119 potwierdzi\u0107 tej informacji). Od grudnia 1929 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w po\u017carnictwie \u2013 w stopniu aspiranta otrzyma\u0142 przydzia\u0142 s\u0142u\u017cbowy do Biura Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Stra\u017cy Po\u017carnych Okr\u0119gu Wojew\u00f3dztwa Krakowskiego w Krakowie, pozostawa\u0142 na nim do 15 stycznia 1930 r., kiedy to w stopniu m\u0142odszego instruktora rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w po\u017carnictwie w powiecie mieleckim, jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 powiatowego komendanta Zwi\u0105zku Strzeleckiego \u201eStrzelec\u201d.  W 1930 r, uko\u0144czy\u0142 dwumiesi\u0119czny kurs instruktor\u00f3w po\u017carnictwa w Lublinie z I lokat\u0105. W Lublinie uko\u0144czy\u0142 r\u00f3wnie\u017c kurs przeciwgazowy II klasy. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce kurs szoferski z prawem jazdy (1930) oraz kurs przeciwpowodziowy i przeciwlodowy. 15 lutego 1931 r. w wyniku rozwi\u0105zania reprezentacji miasta Jas\u0142a przez wojewod\u0119 krakowskiego, Lgocki zosta\u0142 powo\u0142any na stanowiska Komisarza Rz\u0105dowego w Ja\u015ble. Funkcje sprawowa\u0107 mia\u0142 do momentu zawi\u0105zania nowych w\u0142adz miejskich. Urz\u0119dowanie rozpocz\u0105\u0142 w trudnych warunkach zastaj\u0105c zad\u0142u\u017cone przedsi\u0119biorstwa i praktycznie pust\u0105 kas\u0119 miejsk\u0105. W czasie jego rz\u0105d\u00f3w sytuacja w Ja\u015ble znacz\u0105co si\u0119 poprawi\u0142a i by\u0142 wysoko oceniany przez Rad\u0119 Przyboczn\u0105. W tym czasie m.in. zakupiono sprz\u0119t dla stra\u017cy po\u017carnej, powo\u0142ano Stra\u017c Obywatelsk\u0105, wsparto przebudow\u0119 szpitala. Ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 powiatowego komendanta Z. S. \u201eStrzelec\u201d w Ja\u015ble, prezesa oddzia\u0142u m\u0119skiego Z.S. \u201eStrzelec\u201d w Ja\u015ble, a tak\u017ce cz\u0142onka zarz\u0105du tamtejszego Ko\u0142a Zwi\u0105zku Oficer\u00f3w Rezerwy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

J. Lgocki na uroczysto\u015bci ods\u0142oni\u0119cia tablicy po\u015bwi\u0119conej Marsz. J\u00f3zefowi Pi\u0142sudskiemu w Ja\u015ble, pa\u017adziernik 1932 r..
Fot. NAC<\/p>\n\n\n\n

Urz\u0105d sprawowa\u0142 do 7 stycznia 1933 r., kiedy to powr\u00f3ci\u0142 do pracy w biurze ZSP w Krakowie oraz zosta\u0142 mianowany komornikiem prowizorycznym. Ok. 1935 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy gdzie pracowa\u0142 na stanowisku referenta Wydzia\u0142u Organizacyjno \u2013 Administracyjnego biura ZSP RP, w bli\u017cej nieokre\u015blonym czasie zosta\u0142 Kierownikiem Wydzia\u0142u Administracyjnego ZSP RP. 31 marca 1936 r. zosta\u0142 skierowany na odbycie 4 tygodniowej praktyki w II Oddziale \u0141\u00f3dzkiej Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 rozpocz\u0105\u0107 od 3 kwietnia 1936 r. Ze wzgl\u0119du na konflikt dow\u00f3dc\u0105 II Oddzia\u0142u \u0141\u00f3dzkiej OSP, Boles\u0142awem Knapskim, w dniu 18 kwietnia z\u0142o\u017cy\u0142 pro\u015bb\u0119 o przeniesienie na praktyk\u0119 do innego oddzia\u0142u. 3 maja 1936 r. zosta\u0142 przeniesiony z \u0141odzi i 5 maja rozpocz\u0105\u0142 praktyk\u0119 w Warszawskiej Stra\u017cy Ogniowej, kt\u00f3r\u0105 zako\u0144czy\u0142 5 czerwca. W okresie od 25 maja do 4 sierpnia 1936 r. odbywa\u0142 praktyk\u0119 w Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Budapeszcie (pierwotnie mia\u0142 j\u0105 odby\u0107 w Wiedniu). Uchwa\u0142\u0105 Rady Naczelnej ZSP RP z dnia 21 sierpnia 1936 r. zosta\u0142 mianowany m\u0142odszym instruktorem ze starsze\u0144stwem od dnia 1 wrze\u015bnia 1936 r. W 1937 r. Lgocki wraz z \u017con\u0105 Janin\u0105 oraz dzie\u0107mi Wies\u0142awem, Krystyn\u0105 i Danut\u0105 odwiedzili rodzin\u0119 Jerzego w Dworze w \u0141opusznej. 1 wrze\u015bnia 1937 r. mianowany zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 II Oddzia\u0142u Warszawskiej Stra\u017cy Ogniowej. Uchwa\u0142\u0105 ZG ZSP z dnia 30 pa\u017adziernika 1937 r. nr 38\/8, zatwierdzon\u0105 nast\u0119pnie uchwa\u0142\u0105 Rady Naczelnej ZSP RP z dnia 7 grudnia 1937 r. nr 50\/2 zosta\u0142 przyj\u0119ty do Korpusu Technicznego Zwi\u0105zku w stopniu instruktora od dnia 1 stycznia 1937 r. ze starsze\u0144stwem w Korpusie Technicznym z dnia
1 marca 1934 r. 24 marca 1938 r. bra\u0142 udzia\u0142 jako przedstawiciel WSO w posiedzeniu Komisji dla spraw obrony przeciwlotniczej i bezpiecze\u0144stwa przeciwpo\u017carowego Zamku Kr\u00f3lewskiego w Warszawie. W okresie od 23 wrze\u015bnia do 1 pa\u017adziernika 1938 r. sta\u0142 na czele Ochotniczego Korpusu Zaolzia\u0144skiego. W ci\u0105gu kilku dni do OKZ zg\u0142osi\u0142o si\u0119 ok. 80 tysi\u0119cy ochotnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Komenda biura werbunkowego. Od lewej por. W\u0142. Ga\u0142czy\u0144ski, J. Lgocki, adiutant por. J. Werecki,
por. S. Chorzewski, por. St. Szopi\u0144ski.
Fot. NAC.<\/p>\n\n\n\n


W listopadzie 1938 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w przekazaniu kopii obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej ufundowanej ze \u015brodk\u00f3w zebranych przez warszawskie \u015brodowisko Zwi\u0105zku Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich i Ochotniczego Korpusu Zaolzia\u0144skiego dla ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Karvinie. Przekazanie odby\u0142o si\u0119 z udzia\u0142em m.in. oraz o. Piusa Prze\u017adzieckiego OSPPE \u2013 genera\u0142a Zakonu \u015awi\u0119tego Paw\u0142a Pierwszego Pustelnika, O. Justyna Nipockiego \u2013 Kustosza Jasnej G\u00f3ry oraz autorki obrazu Stefanii \u0141azarskiej. Awansowany zosta\u0142 na majora rezerwy w korpusie oficer\u00f3w artylerii ze starsze\u0144stwem z dnia 19 marca 1939 r. Bra\u0142 udzia\u0142 w akcji gaszenia Dworca G\u0142\u00f3wnego w Warszawie w dniu 6 czerwca 1939 r., podczas kt\u00f3rej zosta\u0142 ranny. Znalaz\u0142 si\u0119 w gronie ponad 60 stra\u017cak\u00f3w odznaczonych Krzy\u017cami Zas\u0142ugi za udzia\u0142 \u00a0w akcji ratunkowej Dworca G\u0142\u00f3wnego. Uroczysta dekoracja z udzia\u0142em m.in. ministra komunikacji Juliusza Ulrycha oraz Komisarza Rz\u0105du na Miasto Sto\u0142eczne Warszawa W\u0142adys\u0142awa Jaroszewicza, odby\u0142a si\u0119 7 czerwca 1939 r. na Placu Pi\u0142sudskiego. Dekoracji dokona\u0142 premier Felicjan S\u0142awoj Sk\u0142adkowski. 9 czerwca 1939 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w pogrzebie Jana Sokolika, stra\u017caka zmar\u0142ego w czasie gaszenia Dworca.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jerzy Lgocki na pogrzebie Jana Sokolika.
Fot. NAC.<\/p>\n\n\n\n

Przed wybuchem wojny by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich \u2013 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 Komendanta Okr\u0119gu ZP\u015a w Warszawie oraz cz\u0142onka zarz\u0105du Grupy Miejscowej w Warszawie. We wrze\u015bniu 1939 r. czynnie uczestniczy\u0142 w obronie Warszawy. Od 2 wrze\u015bnia 1939 r. sta\u0142 na czele dzielnicy Ok\u0119cie O\u015brodka Po\u017carniczego Obrony Warszawy (wydzielonej z dzielnicy P\u00f3\u0142noc) od 7 wrze\u015bnia 1939 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera liniowego oraz zast\u0119pcy dow\u00f3dcy dzielnicy P\u00f3\u0142noc, na tym stanowisku pozosta\u0142 do ko\u0144ca obrony Warszawy. Lgocki by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Zwi\u0105zku Polski Niepodleg\u0142ej, konspiracyjnej organizacji za\u0142o\u017conej 29\/30 wrze\u015bnia 1939 r. przez cz\u0142onk\u00f3w Grupy Sto\u0142ecznej ZP\u015a. ZPN poleci\u0142 Lgockiemu, jako zawodowemu stra\u017cakowi w\u0142\u0105czenie do konspiracji stra\u017cak\u00f3w. 23 grudnia 1939 r., w czasie spotkania w siedzibie II Oddzia\u0142u WSO powo\u0142ano do \u017cycia Stra\u017cacki Ruch Oporu \u201eSka\u0142a\u201d. Lgocki zosta\u0142 wybrany na Komendanta G\u0142\u00f3wnego \u201eSka\u0142y\u201d. W konspiracji u\u017cywa\u0142 pseudonimu \u201eJastrz\u0105b\u201d, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142 w czasie III powstania \u015bl\u0105skiego. W lutym 1940 r. obj\u0105\u0142 po zmar\u0142ym Feliksie Nowotnym stanowisko Komisarycznego Kierownika Technicznego Po\u017carnictwa na terenie Guberni Generalnej w Polsce (der Technische Leiter f\u00fcr das Feuerl\u00f6schwesen im Generalgouvernement<\/em>, w \u015bwietle rozporz\u0105dzenia o ochronie przed po\u017carami w GG zwany g\u0142\u00f3wnym urz\u0119dowym doradc\u0105 technicznym dla stra\u017cy po\u017carnych w GG) \u2013 naczelnego organu fachowego zwi\u0105zanego z ochron\u0105 przeciwpo\u017carow\u0105. W zwi\u0105zku z obj\u0119ciem funkcji Kierownika Technicznego z\u0142o\u017cy\u0142 dow\u00f3dztwo nad II Oddzia\u0142em WSO. Jego nast\u0119pc\u0105 zosta\u0142 Henryk Empacher. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jedno z pism KTP J. Lgockiego
Fot. Archiwum Komendy G\u0142\u00f3wnej PSP<\/p>\n\n\n\n

Do jego zada\u0144 jako KTP nale\u017ca\u0142 nadz\u00f3r fachowy nad wszystkimi stra\u017cami w GG oraz nadz\u00f3r nad rozwojem techniki po\u017carniczej, dyspozycja kadr\u0105 oficersk\u0105 po\u017carnictwa, prowadzenie prac szkoleniowych, rozdzielnictwo sprz\u0119tu, urz\u0105dze\u0144 i umundurowania. Z racji pe\u0142nionej funkcji zorganizowa\u0142 w marcu 1940 r. spotkanie po\u015bwi\u0119cone organizacji polskich organ\u00f3w zawodowych po\u017carnictwa na terenie Generalnego Gubernatorstwa oraz powo\u0142ania polskich fachowych organ\u00f3w po\u017carnictwa, kt\u00f3re mia\u0142y sprawowa\u0107 kierownictwo i nadz\u00f3r nad polskimi stra\u017cami zawodowymi i ochotniczymi. Do innych jego aktywno\u015bci podejmowanych jako KTP nale\u017cy m.in. przeprowadzanie wizytacji i inspekcji (np. stra\u017cy po\u017carnej w J\u0119drzejowie w 1940 r., czy koszar I oddzia\u0142u Miejskiej Stra\u017cy Po\u017carnej w Krakowie 27 maja 1942 r.)
i podejmowanie stara\u0144 o zapewnienie materia\u0142\u00f3w do produkcji motopomp. Cz\u0119\u015b\u0107
z realizowanych zada\u0144 przez Lgockiego jako Komisarycznego Kierownika Technicznego by\u0142a stricte <\/em>powi\u0105zana z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 konspiracyjn\u0105, m.in. powo\u0142anie i bezpo\u015bredni nadz\u00f3r nad Centraln\u0105 Szko\u0142\u0105 Po\u017carnicz\u0105 (by\u0142 autorem nazwy szko\u0142y, kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w gmachu dawnego Centralnego O\u015brodka Wyszkolenia Po\u017carniczego w 1940 r., aktualnie w jej miejscu znajduje si\u0119 Akademia Po\u017carnicza), w kt\u00f3rej oficjalnie prowadzono szkolenia i kursy dla oficer\u00f3w, podoficer\u00f3w i szeregowych stra\u017cak\u00f3w, konspiracyjny program kszta\u0142cenia obejmowa\u0142 wychowanie patriotyczne, zasady obs\u0142ugi broni, podstawy musztry i taktyki oraz szkolenie wojskowe, realizowane m.in. w Powiatowej Szkole Po\u017carnictwa w Starym S\u0105czu. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

P\u0142k po\u017c. Jerzy Lgocki i pp\u0142k po\u017c. J\u00f3zef Miku\u0142a w czasie wizyty w Radomiu, 1942 r.
Fot. Centralne Muzeum Po\u017carnictwa w Mys\u0142owicach<\/p>\n\n\n\n

Innym przyk\u0142adem dzia\u0142alno\u015bci Lgockiego jest wprowadzenie stopni i mundur\u00f3w wzorowanych na przedwojennych polskich mundurach, wg. J\u00f3zefa Miku\u0142y celem podtrzymywania ducha obywateli polskich i \u0142agodzi\u0107 b\u0119dzie duchowo skutki okupacji. <\/em>Stopnie zatwierdzono zarz\u0105dzeniem Dow\u00f3dcy Policji Porz\u0105dkowej w GG z dnia 31 lipca 1942 r. i z niewielkimi zmianami obowi\u0105zywa\u0142y do momentu wydania zarz\u0105dzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 28 sierpnia 1951 r. o umundurowaniu, oznakach i dystynkcjach personelu technicznego komend stra\u017cy po\u017carnych<\/em>. By\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 na I okupacyjnym kursie oficerskim w CSP (trwaj\u0105cy w okresie od 20 wrze\u015bnia 1942 r. do 28 lutego 1943 r.). Obawiaj\u0105c si\u0119 dekonspiracji w listopadzie 1942 r. upozorowa\u0142 wypadek i uprowadzenie przez partyzant\u00f3w na drodze z Krakowa do Warszawy w okolicach Skar\u017cyska. Na stanowisku  Kierownika Technicznego zast\u0105pi\u0142 go Tadeusz Busza, wcze\u015bniejszy zast\u0119pca Kierownika Technicznego oraz Komisaryczny Instruktor Po\u017carnictwa w Dystrykcie Krakowskim. Po \u201erezygnacji\u201d nadal pozosta\u0142 na stanowisku Komendanta G\u0142\u00f3wnego \u201eSka\u0142y\u201d. Ukrywa\u0142 si\u0119 m.in. w Radomiu (w mieszkaniu swojego zast\u0119pcy J\u00f3zefa Miku\u0142y, komendanta okr\u0119gu radomskiego \u201eSka\u0142y\u201d oraz instruktora po\u017carniczego dystryktu radomskiego), w Krakowie (w mieszkaniu Edwarda \u017bo\u0142daniego, komendanta okr\u0119gu krakowskiego \u201eSka\u0142y\u201d oraz Instruktora Po\u017carniczego Dystryktu Krakowskiego) w Nowym S\u0105czu (w mieszkaniu komendanta Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej przy ul. Grzybowskiej 1) i Warszawie (w mieszkaniu przy ul. Kr\u00f3lewskiej 27, w mieszkaniu te\u015bci\u00f3w Tadeusza Glazera przy Barskiej 25). Z jednostkami terenowymi utrzymywa\u0142 kontakt za pomoc\u0105 oficer\u00f3w do zada\u0144 specjalnych. Z jego inicjatywy powsta\u0142 oddzia\u0142 partyzancki z\u0142o\u017cony z 32 s\u0142uchaczy CSP, kt\u00f3ry pod dow\u00f3dztwem Leopolda Kiersznowskiego ps. \u201eStaszek\u201d zaatakowa\u0142 w dniu 21 pa\u017adziernika 1943 r. posterunek granatowej policji w Skrzydlnej. W dniach 21 \u2013 22 pa\u017adziernika Niemcy przeprowadzili ob\u0142aw\u0119, w wyniku kt\u00f3rej zgin\u0119\u0142o 5 cz\u0142onk\u00f3w oddzia\u0142u, kilku zosta\u0142o rannych oraz aresztowano 2 osoby, w tym c\u00f3rk\u0119 Lgockiego, Krystyn\u0119, kt\u00f3ra w oddziale pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 sanitariuszki. Nast\u0119pstwem akcji by\u0142y masowe aresztowania stra\u017cak\u00f3w w Dystrykcie Krakowskim. W listopadzie przyby\u0142 do Krakowa, aby om\u00f3wi\u0107 z cz\u0142onkami \u201eSka\u0142y\u201d w okr\u0119gu krakowskim planowan\u0105 akcj\u0119 rozbicia wi\u0119zienia w Nowym S\u0105czu, gdzie wi\u0119zieni byli uczestnicy akcji w Skrzydlnej oraz cz\u0142onkowie komendy powiatowej \u201eSka\u0142y\u201d w Nowym S\u0105czu. Ze wzgl\u0119du na przeniesienie wi\u0119\u017ani\u00f3w do wi\u0119zienia na Montelupich w Krakowie odst\u0105piono od plan\u00f3w. Po rozpoznaniu, \u017ce aresztowana Krystyna Lgocka jest c\u00f3rk\u0105 Komendanta \u201eSka\u0142y\u201d, kierownik wydzia\u0142u VI-A przy dow\u00f3dcy Sipo, Alfred Spilker poinformowa\u0142, \u017ce dow\u00f3dca Sipo i SD
w GG, SS-Brigadef\u00fchrer Walter Bierkamp planuje aresztowanie og\u00f3\u0142u polskich stra\u017cak\u00f3w pod zarzutem dzia\u0142alno\u015bci w ruchu oporu. Z inicjatywy Heinricha Hamanna do celi w kt\u00f3rej przebywa\u0142a Krystyna zosta\u0142 wprowadzony fa\u0142szywy wi\u0119zie\u0144, kt\u00f3remu Krystyna przekaza\u0142a gryps na warszawski adres rodziny przy ul. Kr\u00f3lewskiej 27. Istniej\u0105 dwie wersje aresztowania Lgockiego \u2013 wg pierwszej aresztowany zosta\u0142 13 listopada 1943 r. w Warszawie przed spotkaniem z \u017con\u0105 Janin\u0105 i c\u00f3rk\u0105 Danut\u0105, wg drugiej aresztowany zosta\u0142 wraz z \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105 w styczniu 1944 r. w swoim mieszkaniu przy ul. Kr\u00f3lewskiej. Po kilkumiesi\u0119cznym pobycie na Pawiaku, Lgocki 25 maja 1944 r. zosta\u0142 osadzony w KL Stutthof, gdzie zosta\u0142 zakwalifikowany jako wi\u0119zie\u0144 polityczny, otrzyma\u0142 numer obozowy 36 167 i zosta\u0142 osadzony w bloku XIX. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 w obozowej konspiracji dowodzonej przez Zygmunta Rylskiego. We wrze\u015bniu lub pa\u017adzierniku 1944 r. zosta\u0142 przeniesiony do
KL Neuengamme, gdzie otrzyma\u0142 numer 60 198. Zmar\u0142 w obozie 25 stycznia 1945 r. z powodu os\u0142abienia mi\u0119\u015bnia sercowego.  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Informacja o \u015bmierci J. Lgockiego w dniu 25 stycznia 1945 r. (z b\u0142\u0119dn\u0105 dat\u0105 urodzenia oraz b\u0142\u0119dnym zapisem nazwiska Igocki).
Fot. Arolsen Archives<\/p>\n\n\n\n


31 pa\u017adziernika 2018 r. w zwi\u0105zku ze 125. Rocznic\u0105 urodzin Jerzego Lgockiego, na cmentarzu parafialnym w \u0141opusznej zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony jego symboliczny gr\u00f3b. Z\u0142o\u017cono w nim urn\u0119 zawieraj\u0105c\u0105 ziemi\u0119 z KL Stutthof i KL Neuengamme. Uroczysto\u015bci te nie zosta\u0142y obj\u0119te patronatem honorowym Komendanta G\u0142\u00f3wnego PSP ze wzgl\u0119du na ich historycznych charakter. <\/em>W pa\u017adzierniku 2019 r. przy ko\u015bciele pw. \u015aw. Tr\u00f3jcy w \u0141opusznej zosta\u0142 posadzony po\u015bwi\u0119cony mu d\u0105b pami\u0119ci. W pi\u015bmie z dnia 20 grudnia 2019 r. Przewodnicz\u0105cy Sejmowej Komisji Kultury i \u015arodk\u00f3w Przekazu pisa\u0142, \u017ce maj\u0105c na uwadze bohaterskie czyny i szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi Jerzego Lgockiego ps. \u201eJastrz\u0105b\u201d dla historii Polski, zaproponuj\u0119 Komisji podj\u0119cie inicjatywy uchwa\u0142odawczej dla uczczenia Jego pami\u0119ci uchwa\u0142\u0105 okoliczno\u015bciow\u0105
w 75. rocznic\u0119 \u015bmierci. <\/em>Inicjatywa ta nie spotka\u0142a si\u0119 z przyj\u0119ciem przez Komisj\u0119 Kultury i \u015arodk\u00f3w Przekazu, gdy\u017c uchwa\u0142y okoliczno\u015bciowej nie uchwalono. 20 czerwca 2021 r. ods\u0142oni\u0119ty zosta\u0142 pomnik upami\u0119tniaj\u0105cy setn\u0105 rocznic\u0119 wymarszu ochotnik\u00f3w pod dow\u00f3dztwem Lgockiego na III powstanie. Stan\u0105\u0142 on przy ulicy\u00a0Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a nazw\u0119 20 czerwca 1979 r. z inicjatywy ostatnich \u017cyj\u0105cych powsta\u0144c\u00f3w z 2. baterii artylerii.\u00a0\u00a0

W zwi\u0105zku z obj\u0119ciem przez niego urz\u0119du Kierownika Technicznego Po\u017carnictwa i z pozoru bliskich stosunkach z w\u0142adzami okupacyjnymi, by\u0142 niejednokrotnie oskar\u017cany przez wywiad ZWZ-AK o zdrad\u0119 i o prac\u0119 w Gestapo. Mimo, \u017ce \u201eSka\u0142a\u201d wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Armi\u0105 Krajow\u0105, i do momentu wej\u015bcia w sk\u0142ad Korpusu Bezpiecze\u0144stwa w listopadzie 1943 r. by\u0142a obj\u0119ta akcj\u0105 scaleniow\u0105, zdarza\u0142y si\u0119 przypadki zwalczania \u201eSka\u0142y\u201d przez AK, jak cho\u0107by w Rzeszowie, gdzie skierowanemu w celu tworzenia struktur \u201eSka\u0142y\u201d Stanis\u0142awowi Komorowskiemu przedstawiciele ZWZ oznajmili, \u017ce organizacja Lgockiego jest nielegalna i nie pozwolimy w podokr\u0119gu na pr\u00f3by. Prosz\u0119 przyj\u0105\u0107 to jako ostrze\u017cenie pierwsze i ostatnie. Przeciwnik\u00f3w likwidujemy <\/em>[\u2026]. R\u00f3wnie wrogo odnosi\u0142a si\u0119 Polska Armia Ludowa, kt\u00f3rej dow\u00f3dca Henryk Borucki ps. \u201eCzarny\u201d zatwierdzi\u0142 w kwietniu 1943 r. wyrok \u015bmierci na Lgockiego. Z jego polecenia zosta\u0142 zorganizowany na niego nieudany zamach przy ul. Grzybowskiej w Warszawie. Borucki w czasie powojennego przes\u0142uchania opisywa\u0142 Lgockiego, jako osob\u0119 powi\u0105zan\u0105 jednocze\u015bnie z Oddzia\u0142em II Informacyjno-Wywiadowczym Komendy G\u0142\u00f3wnej AK i Gestapo. Doniesieniom o zdradzie przecz\u0105 przede wszystkim relacje cz\u0142onk\u00f3w \u201eSka\u0142y\u201d z bezpo\u015bredniego kr\u0119gu Lgockiego, kt\u00f3ry potwierdzali, \u017ce popiera\u0142 Rz\u0105d Londy\u0144ski (\u201eSka\u0142a\u201d wchodzi\u0142a w sk\u0142ad prosikorszczackiego Centralnego Komitetu Organizacji Niepodleg\u0142o\u015bciowych) i liczy\u0142, \u017ce po zako\u0144czeniu wojny Rz\u0105d przyzna, \u017ce funkcj\u0119 przyj\u0105\u0142 na wyra\u017ane polecenie w\u0142adz Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego oraz antyniemiecka postawa okazywana ju\u017c od III powstania \u015bl\u0105skiego. W pi\u015bmie Szefostwa Biur Wojskowych KG AK z dnia 21 kwietnia 1943 r. stwierdzono, \u017ce Lg. jest dobrym Polakiem (ma jednak wielu wrog\u00f3w). <\/em>Kontakty \u201etowarzyskie\u201d z Niemcami by\u0142y wielokrotnie wykorzystywane m.in. w celu uzyskania zwolnie\u0144 z oboz\u00f3w koncentracyjnych lub w celu uzyskania wgl\u0105du w korespondencje s\u0142u\u017cbow\u0105 i wykorzystania informacji do cel\u00f3w konspiracyjnych. W czasie okupacji Lgocki mia\u0142 pe\u0142ni\u0107 funkcj\u0119 komendanta Wojskowego Korpusu S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, podporz\u0105dkowanego Szefostwu Biur Wojskowych KG AK. Na chwil\u0119 obecn\u0105 nie uda\u0142o si\u0119 zweryfikowa\u0107 tej informacji w relacjach i zachowanych dokumentach z okresu okupacji. Wszelkie pr\u00f3by zdeprecjonowania Lgockiego nale\u017cy traktowa\u0107 jako element walki politycznej mi\u0119dzy AK a \u201eSka\u0142\u0105\u201d, a nie jako prawdziwe doniesienia o zdradzie.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Symboliczny gr\u00f3b J. Lgockiego na cmentarzu parafialnym w \u0141opusznej.
Fot. A.S.<\/p>\n\n\n\n


<\/em>Ordery i odznaczenia: Krzy\u017c Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (nadany dekretem Naczelnego Wodza nr 2639 z dnia 2 lutego 1921 r., nr Krzy\u017ca 964), dwukrotnie Krzy\u017c Walecznych (po raz pierwszy za wojn\u0119 z bolszewikami w 1921 r., po raz drugi w 1923 r. za m\u0119stwo i odwag\u0119 wykazane w czasie powstania na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku<\/em>. Sam Lgocki utrzymywa\u0142, \u017ce Krzy\u017cem Walecznych odznaczony zosta\u0142 4 krotnie), dwukrotnie Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi (po raz pierwszy w 10 listopada 1938 r. za zas\u0142ugi na polu pracy spo\u0142ecznej<\/em>, po raz drugi 6 czerwca 1939 r. za zas\u0142ugi w s\u0142u\u017cbie pa\u0144stwowej.<\/em> Za udzia\u0142 w akcji gaszenia po\u017caru Dworca Centralnego w Warszawie, zosta\u0142 przedstawiony przez Prezydenta m. st. Warszawy, Stefana Starzy\u0144skiego, do odznaczenia Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi), Medal Niepodleg\u0142o\u015bci (29 grudnia 1933 r. za prac\u0119 w dziele odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci<\/em>. Odznaczenia nie przyj\u0105\u0142, wskazuj\u0105c, \u017ce jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciowa mia\u0142a charakter wyra\u017anie bojowy. Komitet Krzy\u017ca i Medalu Niepodleg\u0142o\u015bci trzykrotnie odrzuca\u0142 wnioski o nadanie Krzy\u017ca Niepodleg\u0142o\u015bci i Krzy\u017ca Niepodleg\u0142o\u015bci z Mieczami na posiedzeniach w dniach 14 grudnia 1936 r., 25 czerwca 1938 r. i 13 marca 1939 r.), Medal Pami\u0105tkowy za Wojn\u0119 1918 \u2013 1921 (b.d.), Medal Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci (b.d.), Wst\u0119ga Waleczno\u015bci i Zas\u0142ugi I klasy (1921, we wniosku o nadanie Krzy\u017ca Niepodleg\u0142o\u015bci z Mieczami znajduje si\u0119 informacja, \u017ce Lgocki otrzyma\u0142 Krzy\u017c na \u015al\u0105skiej Wst\u0119dze Waleczno\u015bci i Zas\u0142ugi I klasy), Gwiazda G\u00f3rno\u015bl\u0105ska (b.d.), Odznaka Pami\u0105tkowa 2. baterii artylerii (1921), odznaka \u201eChrobrej Za\u0142odze\u201d (19 lutego 1919 r., nr legitymacji 69). Ponadto odznaczony zosta\u0142 austro-w\u0119gierskimi odznaczeniami: Krzy\u017cem Zas\u0142ugi Wojskowej (Milit\u00e4rverdienstkreuz<\/em>) III Klasy (1917), Medalem Waleczno\u015bci (Tapferkeitsmedaille<\/em>) I Klasy (1916)oraz Krzy\u017cem Wojskowym Karola (Karl-Truppenkreuz<\/em>) (1917\/1918). <\/em>Nadal trwaj\u0105 starania o po\u015bmiertne uhonorowanie Lgockiego \u2013 odrzucony zosta\u0142 wniosek o po\u015bmiertne odznaczenie Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 Orderu Odrodzenia Polski (wniosek wp\u0142yn\u0105\u0142 do Biura Odznacze\u0144 i Nominacji Kancelarii Prezydenta RP w dniu 31 lipca 2018 r.) oraz Krzy\u017cem Komandorskim OOP (2020). Na podstawie uchwa\u0142y nr XLIX\/536\/2023 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 19 pa\u017adziernika 2023 r. otrzyma\u0142 po\u015bmiertnie tytu\u0142 \u201eHonorowy Obywatel Gminy Nowy Targ\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Uchwa\u0142a Rady Gminy Nowy Targ w sprawie przyznania tytu\u0142u
„Honorowy Obywatel Gminy Nowy Targ” J. Lgockiemu.<\/p>\n\n\n\n

Rodzina:        
Prawnuk Leona Przerwy – Tetmajera, wnuk Kazimierza Lgockiego \u2013 uczestnika powstania krakowskiego z 1846 r. Od 7 stycznia 1918 r. \u017conaty z Janin\u0105 Ustupsk\u0105 (ur. 26 grudnia 1890 r. w Zakopanem, zm. 24 pa\u017adziernika 1967 r. w Ottawie. Janina by\u0142a siostr\u0105 Jerzego Ustupskiego \u2013 olimpijczyka, cz\u0142onka ZWZ-AK ps. \u201eTatar\u201d, \u201eKrzy\u015b\u201d i uczestnika powstania warszawskiego. Za po\u015brednictwem Ustupskiego, Lgocki kontaktowa\u0142 si\u0119 z Julianem Zubkiem ps. \u201eTatar\u201d \u2013 kurierem na trasie Warszawa \u2013 Budapeszt oraz p\u00f3\u017aniejszym dow\u00f3dc\u0105 9 kompanii III batalionu 1 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich AK. Ustupski w imieniu Lgockiego w czerwcu 1942 r. proponowa\u0142 Zubkowi wst\u0105pienie do \u201eSka\u0142y\u201d, ten jednak odm\u00f3wi\u0142 ze wzgl\u0119du na to, \u017ce ten dzia\u0142a\u0142 ju\u017c w ZWZ-AK), mia\u0142 3 dzieci \u2013 Wies\u0142awa Aleksandra (ur. 21 maja 1919 r. w Nowym Targu, zm. 29 listopada 1943 r. w wi\u0119zieniu na Montelupich w Krakowie) \u2013 cz\u0142onka \u201eSka\u0142y\u201d ps. \u201eJastrzebiec\u201d, absolwenta I okupacyjnego kursu oficerskiego na CSP i uczestnika akcji w Skrzydlnej, zamordowanego przez Niemc\u00f3w w czasie buntu wi\u0119\u017ani\u00f3w w wi\u0119zieniu na Montelupich w Krakowie w 1943 r.; Krystyn\u0119 Zofi\u0119 (ur. 28 wrze\u015bnia 1923 r. w Radziwi\u0142\u0142owie, zm. 28 czerwca 2022 r. w Ottawie) \u2013 cz\u0142onka \u201eSka\u0142y\u201d i AK, wi\u0119\u017aniark\u0119 Montelupich i KL Ravensbr\u00fcck, po wojnie wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Kazimierza Orlik- R\u00fcckemanna (ur. 20 maja 1925 r., zm. 10 sierpnia 2019 r. w Ottawie, syna genera\u0142a Wilhelma Orlik- R\u00fcckemanna, ostatniego dow\u00f3dcy Korpusu Ochrony Pogranicza) oraz Danut\u0119 Aleksandr\u0119 Mari\u0119 (ur. 26 marca 1926 r. w Radziwi\u0142\u0142owie, zm. 1998 r.) \u2013 wi\u0119\u017aniark\u0119 Pawiaka i KL Ravensbr\u00fcck, \u017con\u0119 Andrzej G\u00f3rskiego (ur. 4 marca 1921 r. w Poznaniu, zm. 28 stycznia 2013 r.) \u2013 lotnika  300 Dywizjonu  \u201eZiemi Mazowieckiej\u201d, dwukrotnego kawalera Krzy\u017ca Walecznych. Zmarli bezpotomnie, pochowani zostali w Doylestown w Pensylwanii. Ze zwi\u0105zku Krystyny i Kazimierza przysz\u0142o na \u015bwiat dwoje dzieci \u2013 Jerzy (George) Wies\u0142aw (ur. 1947 r., zm. 7 lutego 2016 r.) oraz Andrzej (ur. 1951 r.), ich dzieci mieszkaj\u0105 w Szwecji oraz Kanadzie. Zmar\u0142a w czerwcu 2022 r. w Ottawie. Krystyna Orlik-R\u00fcckemann by\u0142a ostatnim \u017cyj\u0105cym cz\u0142onkiem Stra\u017cackiego Ruchu Oporu \u201eSka\u0142a\u201d, w Polsce by\u0142 nim p\u0142k. po\u017c. W\u0142adys\u0142aw Pilawski (ur. 29 grudnia 1913 r. w Czarnkowie, zm. 20 maja 2017 r. tam\u017ce). Lgocki by\u0142 tak\u017ce spokrewniony z W\u0142odzimierzem Tetmajerem (kt\u00f3ry by\u0142 \u015bwiadkiem na \u015blubie Aleksandra i Anieli), poet\u0105 Kazimierzem Przerw\u0105 \u2013 Tetmajerem oraz Janem W\u0142odzimierzem Lgockim \u2013 pierwszym dyrektorem Zak\u0142adu Ubezpiecze\u0144 Spo\u0142ecznych.  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Stoj\u0105 od lewej: Ludwik Fajans, Kazimierz Orlik-R\u00fcckemann, gen. Wilhelm Orlik-R\u00fcckemann, siedz\u0105 od lewej: Ludwika Fajans, R\u00f3\u017ca Fajans (\u017cona Wilhelma) na kolanach z wnukiem Andrzejem oraz Krystyna z synem Jerzym Wies\u0142awem. Okolice Londynu, 1952 r.
Zbiory K. Orlik-R\u00fcckemanna
<\/p>\n\n\n\n

W walk\u0119 o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 w czasie I wojny \u015bwiatowej zaanga\u017cowani byli tak\u017ce kuzyni Lgockiego \u2013 Stefan (ur. 23 stycznia 1894 r. w Wolicy, zm. 2 kwietnia 1974 r. w Szymbarku \u2013 kawaler Orderu Virtuti Militari, \u017co\u0142nierz 3 Pu\u0142ku Piechoty II Brygady Legion\u00f3w Polskich, w\u00f3jt gminy \u0141opuszna w latach 1935 \u2013 1939 i pose\u0142 na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji w latach 1938 \u2013 1939 z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego) oraz Wawrzyniec Lgocki (ur. 5 sierpnia 1891 r. w Wolicy, zm. 6 kwietnia 1943 r. w \u0141opusznej, naczelnik Dru\u017cyny Podhala\u0144skiej w \u0141opusznej, \u017co\u0142nierz 3 Pu\u0142ku Piechoty II Brygady Legion\u00f3w Polskich).<\/p>\n\n\n\n

Arkadiusz Stefaniak-Guzik<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Bibliografia
Archiwa
Archiwum Instytutu J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Nowym Yorku, Karta ewidencyjna J. Lgockiego<\/em>, sygn. IJP 247, k. 2-5; Archiwum Instytutu Pami\u0119ci Narodowej, Protok\u00f3\u0142 przes\u0142uchania H. Boruckiego z dnia 7.11.1946<\/em> r., sygn. 0330\/246, t. 4, k.76; Komenda G\u0142\u00f3wna Armii Krajowej. Oddzia\u0142 VIII Szefostwo Biur Wojskowych. Wojskowy Korpus S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa (WKSB). Sprawa Jerzego Lgockiego – agenta gestapo i prowokatora, meldunki, raporty, protoko\u0142y, notatki s\u0142u\u017cbowe z 1956 r. i 1957 r. dotycz\u0105ce tych akt<\/em>, sygn. IPN BU 1558\/126; Archiwum Instytutu Polskiego im. Gen. W\u0142. Sikorskiego w Londynie, Sprawozdanie z 3-tygodniowego pobytu w kraju (listopad 1940)<\/em>, sygn. PRM.46A; Archiwum Komendy G\u0142\u00f3wnej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Warszawie \u2013 sygn. 318\/130 \u2013 pismo do druha Jerzego Lgockiego z dn. 7.09.1936 r. sygn. A-II-2, pismo do Jerzego Lgockiego, dow\u00f3dcy II Oddzia\u0142u WSO z dn. 18.12.1937 r. sygn. A.2020\/195, pismo Prezesa ZSP RP do Departamentu Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wewn\u0119trznych z dn. 8.09.1936 r., t\u0142umaczenie pisma Budapeszta\u0144skiej Stra\u017cy Po\u017carnej do ZSP RP z dn. 4.08.1936 r. sygn. 4725\/1936, wykaz stanu s\u0142u\u017cby, nr akt A.II.C2\/140<\/em>; Archwium Pa\u0144stwowe w \u0141odzi \u2013 sygn. 573, \u0141\u00f3dzka Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna w \u0141odzi – Pismo L. A.II.2 z dn. 31.03.1936 r.; Pismo kpt. Jerzego Lgockiego do Zarz\u0105du OSP \u0141\u00f3d\u017a w \u0141odzi z dn. 18.04.1936 r.<\/em>; Archiwum Muzeum Stutthof w Sztutowie, sygn. 1-IIB-10, Listy transportowe wi\u0119\u017ani\u00f3w<\/em>; Archiwum Muzeum Tatrza\u0144skiego w Zakopanem, sygn. AR\/NO\/916 \u2013 W\u0142. Cielecki, Spis ochotnik\u00f3w powsta\u0144c\u00f3w walcz\u0105cych w szeregach 2. Baterii Artylerii<\/em>; W\u0142. Cielecki, Wspomnienia z wymarszu ochotnik\u00f3w na III Powstanie \u015al\u0105skie z Zakopanego w dniu 3 maja 1921 r.<\/em>; Archiwum Parafii \u015aw. Tr\u00f3jcy w \u0141opusznej, Ksi\u0119ga chrzt\u00f3w, T. VI<\/em>, str. 94, poz. 32; Archiwum Stowarzyszenia Pami\u0119ci Stra\u017cackiego Ruchu Oporu \u201eSka\u0142a\u201d \u2013 relacja Leona Korzewnikjanca z dn. 4.12.1967 r,.; relacja dr Wac\u0142awa Grzankowskiego ps. \u201ePrus\u201d<\/em>; L. Kiersznowski, Wspomnienia o Komendancie Stra\u017cackiego Ruchu Oporu \u201eSKA\u0141A\u201d<\/em>, mps., Warszawa 1974; L. Kiersznowski, \u017cyciorys z dn. 2.06.1959 r.<\/em>, Archiwum Wojskowego Instytutu Historycznego, Zwi\u0105zek Walki Zbrojnej \u2013 Armia Krajowa, sygn. III\/19\/21, t. 13, str. 126, syng. III\/31\/19, s. 150; Archiv der Universit\u00e4t Wien: sygn. Jur. Nat. 533, Nationale der Studierenden der Juridischen Fakult\u00e4t Wintersemester 1912\/13 L<\/em>, str. 119; sygn. Jur. Nat. 552, Nationale der Studierenden der Juridischen Fakult\u00e4t Sommersemester 1913 L<\/em>, str. 91; sygn. Jur. Nat. 571, Nationale der Studierenden der Juridischen Fakult\u00e4t Wintersemester 1913\/14 L<\/em>, str. 127; Centralne Archiwum Wojskowe \u2013 sygn. AP ofic. 4320, LGOCKI Jerzy MN 29.12.1933, odrzuc. 14.12.1936, odrzuc. 25.06.1938, odrzuc. 13.03.1939 – List J. Lgockiego do Biura Komitetu Krzy\u017ca i Medalu Niepodleg\u0142o\u015bci z dnia 20.07.1932 r., List J. Lgockiego do Komitetu Krzy\u017ca i Medalu Niepodleg\u0142o\u015bci w Warszawie z dn. 5.02.1937 r., rozkaz po\u017cegnalny por. Jerzego Lgockiego z dnia 2.07.1921 r., pochwa\u0142a i \u015bwiadectwo s\u0142u\u017cby z dn. 30.06.1921 r., Za\u015bwiadczenie o nadaniu \u015al\u0105skiej Wst\u0119gi Waleczno\u015bci I Klasy z dn. 6.11.1930 r.<\/em>, sygn. PAWLICA J\u00f3zef MN 5.11.1935, odrzuc. \u017cyciorys i przebieg pracy ideowo-niepodleg\u0142o\u015bciowej J\u00f3zefa Pawlicy, o\u015bwiadczenie Jerzego Lgockiego; sygn. KASTYAK Rudlf MN 5.08.1937, \u017cyciorys i przebieg pracy ideowo-niepodleg\u0142o\u015bciowej Rudolfa Kastyaka; Kolekcja Powstania G\u00f3rno\u015bl\u0105skie, sygn. I.130.67.1, sygn. I.130.5.30, sygn.. I.130.5.26, sygn.. I.130.5.12; Sygn. KOWALSKI Jan, I.482.62-5267, VM, Kwestjonariusz Kawalera Virtuti Militari z dn. 28.05.1933 r.; wniosek na odznaczenie orderem \u201eVirtuti Militari\u201d z dn. 27 wrze\u015bnia 1920 r.; Wykaz osadnik\u00f3w wojskowych na ziemiach wschodnich, sygn. LGOCKI Jerzy I.300.1.693, 92, 65, I.300.1.696, 50, I.300.1.704, 78, I.300.1.712, 47, I.300.1.718; sygn. I.300.1.716, 183, I.300.1.698, 48, I.300.1.690, 383, 408<\/em>; Centralne Muzeum Po\u017carnictwa w Mys\u0142owicach \u2013 B. Bauer, Wspomnienia o p\u0142k Jerzym Lgockim<\/em>, mps., s.a, ss. 8; St. Komorowski, rozmowa z p\u0142k. Jerzym Lgockim<\/em>, mps., s.a., str. 7-8; ITS Archives, Bad Arolsen, sygn. 1.1.30.1\/3417813, Death lists (postwar compilation from the death books Neuengamme)<\/em>, sygn. 1.1.30.1\/3413039 Prisoner death certificates Neuengamme<\/em>; Jagiello\u0144ska Biblioteka Cyfrowa: Szematyzm Kr\u00f3lestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Ksi\u0119stem Krakowskiem na rok 1901,<\/em> Lw\u00f3w, 1901 r., str. 321; Muzeum Wi\u0119zienia Pawiak, relacja Tadeusza Doma\u0144skiego<\/em>; Studium Polski Podziemnej w Londynie, sygn. BI\/338, M. Foedrowitz, Wywiad udzieli\u0142 Heinrich Hamann<\/em>, Hannover 1993 r., str. 14-16; United States Holocaust Memorial Museum, ID Card no. 6156<\/em>; Post war documents Tracing and Documentation file; Wiener Stadt-und Landesarchiv, Residential registration record<\/em> (e-mail do autora z dn. 5.07.2023 r.).

Publikacje
A. Tuli\u0144ski, 6 Armia Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r.<\/em>, Warszawa 2020 r., str. 866;
J. Wilczur \u2013 Garztecki, Armia Krajowa. Za i przeciw<\/em>, Wroc\u0142aw 2006 r., str. 125 \u2013 126; R. Rybka, K. Stepan, Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935 \u2013 1939<\/em>, Warszawa 2021 r., str. 676; J. Moniczewski, L. Buczak, L. Mazan, A tu si\u0119 pali jak cholera, szkice z dziej\u00f3w krakowskiej stra\u017cy po\u017carnej<\/em>, Krak\u00f3w 2010 r., str. 93; J. K. Wroniszewski, Barykady wrze\u015bnia, obrona Warszawy w 1939 roku<\/em>, Warszawa 1984 r., str. 38, 67; O. Borz\u0119cki, Brygada Korwina w szeregach ZWZ-AK w latach 1941-1943<\/em> w: Dzieje Najnowsze<\/em>, r. XLVII, 3, Warszawa 2015 r., str. 52, 58; A. Stefaniak-Guzik, Cz\u0142owiek twardy, jak \u201eSka\u0142a\u201d<\/em> w: Muzealny Rocznik Po\u017carniczy T. XIV (2018-2020), Mys\u0142owice 2020 r., str. 74-81; Druga Lista Oficer\u00f3w Rezerwowych W.P.<\/em>, Warszawa 1922 r., str. 29; A. Stefaniak-Guzik, A. Drab, G\u00f3rale w III powstaniu \u015bl\u0105skim<\/em> w: Almanach Nowotarski<\/em> nr 25, Nowy Targ 2021 r., str. 221 \u2013 234; M. \u017beme\u0142ko, Historia jednej wyprawy, praca na konkurs \u201eHistoria Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zakopanem\u201d<\/em>, mps., Zakopane 1997 r.; A. Boniecki, Herbarz Polski<\/em>, t. 14 art. 275 poz. 179; D. Luberda, Jackowa zagroda. \u0141opuszna 1813-2013<\/em>, Nowy Targ 2014 r., str. 105-110; F. Ja\u0142osi\u0144ska, Kalendarium Dziej\u00f3w Jas\u0142a od 1901 do 1938 roku,<\/em> Jas\u0142o 2006 r., str. 101; Kalendarz informator s\u0105dowy na rok 1934<\/em>, Warszawa 1934 r., str. 74; M. Ceglarek, St. Gulak, Kapelani Naczelnika Pa\u0144stwa i Naczelnego Wodza Wojska Polskiego oraz Prezydent\u00f3w Rzeczypospolitej Polskiej w okresie mi\u0119dzywojennym<\/em>, Nowy Targ 2018 r., str. 36; G. \u0141ukomski, B. Polak, A. Suchcitz, Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Wykazy odznaczonych za czyny lat 1863-1864, 1914-1945<\/em>, Koszalin 1997 r., str. 215; W. D\u0142ugoborski, Katowice, ich dzieje i kultura na tle regionu<\/em>, Katowice 1976 r., str. 76; I. Nowak, Krew za papierosa<\/em> w: Godzina druga. Walki pod G\u00f3r\u0105 \u015bw. Anny w czasie trzeciego powstania na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku. (Wspomnienia uczestnik\u00f3w)<\/em>, Warszawa 1959, str. 188-190; J. \u0141amaszewski, W\u0142. Pilawski, Ksi\u0119ga pami\u0119ci funkcjonariuszy po\u017carnictwa i stra\u017cak\u00f3w ochotnik\u00f3w 1939-1945<\/em>, Warszawa 1986, str. 127-128; Z. Zarzycka, Lgocki Jerzy (1982-1945)<\/em> w: Encyklopedia Powsta\u0144 \u015al\u0105skich<\/em>, Opole 1982, str. 271-272; T. G\u0105siorowski, Lgocki Jerzy \u201eJastrz\u0105b\u201d, \u201eJerzy\u201d<\/em> w: Ma\u0142opolski S\u0142ownik Biograficzny Uczestnik\u00f3w Dzia\u0142a\u0144 Niepodleg\u0142o\u015bciowych 1939-1956<\/em>, T. IV, Krak\u00f3w 1999, str. 110-111; M. Smarduch, \u0141opuszna, ma\u0142a ojczyzna<\/em>, Krak\u00f3w 2008, str. 15; F. Machay, Moja droga do Polski<\/em>, Krak\u00f3w 1992, str. 100, 113-116; J. J. Terej, Na rozstajach dr\u00f3g. Ze studi\u00f3w nad obliczem i modelem Armii Krajowej<\/em>, Wroc\u0142aw 1980, str. 116-117; A. Karlisz, Na stra\u017cy wschodnich rubie\u017cy. Biografia ostatniego dow\u00f3dcy KOP gen. bryg. Wilhelma Orlik-R\u00fcckemanna (1894-1986)<\/em>, Warszawa 1999, str. 131, 133, 140, 141; J. Bieniek, Nowos\u0105decka \u201eSka\u0142a\u201d<\/em> w: Rocznik S\u0105decki<\/em>, tom X \u2013 XI, Nowy S\u0105cz 1969\/70, str. 373 \u2013 384; L. G\u0142owacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrze\u015bniowej 1939 r.<\/em>, Warszawa 1985, str. 219; S. Kuta, Ochotnicze Stra\u017ce Po\u017carne w Polsce Ludowej 1944-1975<\/em>, Warszawa 1987, str. 53; J. Miku\u0142a, Opowiadanie o Stra\u017cackim Ruchu Oporu \u201eSka\u0142a\u201d na terenie by\u0142ej Generalnej Guberni podczas II Wojny \u015awiatowej<\/em>, mps., s.a,. s.l., str. 12 \u2013 15, 25, 26, 35, 37-43; W\u0142. Pilawski, Organizacja ochrony przeciwpo\u017carowej na ziemiach polskich w latach 1939 \u2013 1945<\/em> w: Muzealny Rocznik Po\u017carniczy<\/em> T. 2 (1991), \u0141\u00f3d\u017a 1992 r., str. 32; W. Grabowski, Organy bezpiecze\u0144stwa i wymiar sprawiedliwo\u015bci Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego,<\/em> Warszawa 2005 r., str. 80; St. Mertens, Parafia NSPJ w Nowym Targu. Zarys minionych 50 lat (1962 – 2012)<\/em>, Krak\u00f3w 2012 r., str. 27, R. Doma\u0144ska, Pawiak: wi\u0119zienie gestapo: kronika 1939-1944<\/em>, Warszawa 1978 r., str. 464; M. Owsi\u0144ski, Polscy wi\u0119\u017aniowie polityczni w obozie Stutthof 1939-1945<\/em>, Toru\u0144 2001 r., str. 112; W\u0142. Borodziej, A. Chmielarz, A. Friszke, A.K. Kunert, Polska Podziemna 1939-1945<\/em>, Warszawa 1991 r., str. 379; A. G\u0105siorowski, Polska Armia Ludowa 1943\u20131945 Studia. Fakty-mity-tajemnice<\/em>, Gda\u0144sk 2018 r., str. 226-227; W. Grabowski, Polska tajna administracja cywilna 1940 \u2013 1945<\/em>, Warszawa 2003 r., str. 123; M. Wrzosek, Powsta\u0144cze dzia\u0142ania zbrojne w 1921 r. w opolskiej cz\u0119\u015bci G\u00f3rnego \u015al\u0105ska<\/em>, Opole 2011 r., str. 46; Przygotowania obronne pa\u0144stwa 1935\u20131939<\/em>, tom. VI\/1, Warszawa 2014 r., red. A. Weso\u0142owski, str. 390; W. \u017barnowski, Rather die than betray the cause. The Gestapo Detention Center at Aleja Szucha 25,<\/em> Warszawa 2021 r., str. 64; Ranglisten des Kaiserlichen und K\u00f6niglichen Heeres<\/em>, Wiede\u0144 1918 r., str. 1350, 1374; Rocznik Oficerski 1923<\/em>, Warszawa 1923 r., str. 725, 844; Rocznik Oficerski 1924<\/em>, Warszawa 1924 r., str. 648, 769; Rocznik Oficerski Rezerw<\/em>, Warszawa 1934 r., str. 135, 634; T. Bednarczyk, Rys historyczny Organizacji Wojskowej \u2013 Kadry Bezpiecze\u0144stwa \u2013 Armii Krajowej, sikorszczycy w ruchu oporu. Wrzesie\u0144 1939 \u2013 do stycznia 1945<\/em>, Warszawa 1997 r., str. 23, 37, 39-41; J. Giza, Sandecja w Dziennikach Rozkaz\u00f3w Wojskowych<\/em> w: Almanach S\u0105decki,<\/em> nr \u00be (60\/61), Nowy S\u0105cz 2007 r., str. 91; St. Bednarski, Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum \u015bw. Jacka w Krakowie za rok szkolny 1913<\/em>, Krak\u00f3w 1913 r., str. 147, 160; K. Krotoski, Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Nowym Targu za rok szkolny 1907<\/em>, Nowy Targ 1907 r., str. 86; Idem, Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Nowym Targu za rok szkolny 1908<\/em>, Nowy Targ 1908 r., str. 18, 37; Idem, Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Nowym Targu za rok szkolny 1908\/9<\/em>, Nowy Targ 1909 r., str. 81, 107; A. Jaworski, J. E. Wilczur, Stra\u017cacka Wierno\u015b\u0107. Z dziej\u00f3w stra\u017cackiego antyhitlerowskiego ruchu oporu w okupowanej Warszawie w latach 1939-1945,<\/em> Warszawa 1977 r., str. 22, 59, 73, 75, 126, 128-129, 232, 234; W\u0142. Pilawski, Stra\u017cacki Ruch Oporu \u201eSka\u0142a\u201d,<\/em> Czarnk\u00f3w 2012 r., str. 9-11, 13, 17-22, 25-26, 43, 58, 59, 61; A. W\u0119grzyn, Stra\u017c po\u017carna<\/em> w: Wspomnienia<\/em>, mps., s.a, s.l, str. 27, 28; P. Matusak, Stra\u017c Po\u017carna, Warszawskie Termopile 1939 \u2013 1945<\/em>, Warszawa 2014 r., str. 33, 53, 63, 72, 78, 80, 86, 104, 117-122, 124, 125, 130, 131, 133, 134, 137, 148-150, 152, 162, 168, 322, 327, 403-405, 407; W. Grabowski, Szefostwo biur wojskowych Komendy G\u0142\u00f3wnej Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej Armii Krajowej<\/em>, Warszawa 2001 r., str. 59, 62, 261, 262; E. D\u0142ugajczyk, Tajny front na granicy cieszy\u0144skiej, wywiad i dywersja w latach 1818-1939<\/em>, Cieszyn 1993 r., str. 164; K. Dunin-W\u0105sowicz, Transporty Warszawskie w Stutthofie<\/em> w: Stutthof. Zeszyty Muzeum<\/em> nr 2, Wroc\u0142aw 1977 r., str. 10; St. Biele\u0144, B. Kwiatkowska-Basa\u0142aj, J. Pietrzak-Krekora, M. Pie\u0144kowska, A. Sarna, H. Turska, M. Zdanowski, Tradycje Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Po\u017carniczej: monografia systemu kszta\u0142cenia oficer\u00f3w kadr po\u017carniczych 1939-1989<\/em>, Warszawa 1989 r., str. 26-27; A. Roszkiewicz-Litwinowiczowa, Trudne decyzje. Kontrwywiad Okr\u0119gu Warszawa AK 1939-1944<\/em>, Warszawa 1991 r., str. 27-28; W. Ry\u017cewski, Trzecie powstanie \u015bl\u0105skie 1921. Geneza i przebieg dzia\u0142a\u0144 bojowych<\/em>, Warszawa 1977 r., str. 370, 375, 395, 407; W\u0142. Pilawski, Umundurowanie Stra\u017cy Po\u017carnych 1887-1982<\/em>, Warszawa 1994 r., str. 133-134; Walka i martyrologia powsta\u0144c\u00f3w \u015bl\u0105skich w latach 1939-1945<\/em>, red. Z. Kapa\u0142a, Bytom 1991 r., str. 35, 60; K. Dunin-W\u0105sowicz, Warszawa lat wojny i okupacji 1939-1944<\/em>. Zeszyt 4, Warszawa 1971 r., str. 94; W. Jab\u0142onowski, Warszawska Stra\u017c Ogniowa 1836 \u2013 1939,<\/em> Warszawa 2001 r., str. 105; Z. Grzywaczewski, J. Stahl \u2013 Stal, Wspomnienia stra\u017cak\u00f3w uczestnik\u00f3w Powstania Warszawskiego<\/em>, Warszawa 1992 r., str. 12, 14, 21; Wykaz oficer\u00f3w, kt\u00f3rzy nades\u0142ali swe karty kwalifikacyjne, do Wydzia\u0142u prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych<\/em>, Warszawa 1920 r., str. 44; St. D\u0105browa-Kostka, W okupowanym Krakowie<\/em>, Warszawa 1972 r., str. 26; J. M. Roszkowski, Zapomniane Kresy. Spisz, Orawa, Czadeckie w \u015bwiadomo\u015bci i dzia\u0142aniach Polak\u00f3w 1895 \u2013 1925<\/em>, Nowy Targ 2018 r., str. 191, 202; K. Kus, Zarys historii wojennej 6-go pu\u0142ku artylerii polowej<\/em>, Warszawa 1929 r., str. 5, 6, 20-24, 28; J. Radzymi\u0144ska, Zawsze niepodlegli<\/em>, Wroc\u0142aw 1991 r., str. 11 \u2013 19; J. Zubek, Ze wspomnie\u0144 kuriera<\/em>, Krak\u00f3w 1988 r., str. 23, 28, 29; E. M. Burzy\u0144ski, J. Kietli\u0144ska, Zwierzyniec i \u0141opuszna w moich wspomnieniach<\/em> w: Ma\u0142opolska. Regiony \u2013 regionalizmy \u2013 ma\u0142e ojczyzny,<\/em> t, XI, Krak\u00f3w 2009 r., str. 281, 282; Z dziej\u00f3w Warszawskiej Stra\u017cy Po\u017carnej, 150 lat dzia\u0142alno\u015bci<\/em>, Warszawa 1986 r., str. 47.

Czasopisma
62 Krzy\u017ce Zas\u0142ugi od Pana Premiera<\/em> w: Wiadomo\u015bci Bia\u0142ostockie<\/em>, nr 156, 8.06.1939 r., str. 1, 2; Akademicy Warszawscy w Powstaniu \u015al\u0105skim<\/em> w: Powstaniec<\/em>, nr 27, 7\/11.11.1937 r., str. 24; Jas\u0142o, z \u017cycia strzeleckiego; nowe w\u0142adze ko\u0142a zw. oficer\u00f3w rezerwy<\/em> w: G\u0142os Podhala<\/em>, nr 12, 20.03.1932 r., str. 2; Kronika<\/em> w: Gazeta Podhala\u0144ska<\/em>, nr 45, 10.11.1918 r., str. 8, 10; Kronika<\/em> w: Gazeta Podhala\u0144ska<\/em>, nr 47, 24,11.1918 r., str. 4; Kronika<\/em> \u017ca\u0142obna<\/em> w: Gazeta Podhala\u0144ska<\/em> nr 46, 15.11.1914 r., str. 7; Kronika<\/em> w: Podhalanin, pismo po\u015bwi\u0119cone sprawom ekonomiczno-spo\u0142ecznym<\/em>, nr 7, 1.04.1899 r., str. 3; Listy z kraju \u2013 Panama nowotarska<\/em> w: Naprz\u00f3d, organ centralny polskiej partii socyalno-demokratycznej,<\/em> nr 134, 13.06.1913 r., str. 7; Lista zweryfikowanych Niepodleg\u0142o\u015bciowc\u00f3w<\/em> w: Wiadomo\u015bci Zwi\u0105zkowe Zwi\u0105zku Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich,<\/em> nr 3, 15.08.1939 r., str. 15; Inspekcja Stra\u017cy Po\u017carnej<\/em> w: Kurier Cz\u0119stochowski,<\/em> nr 275, 27.11.1940 r., str. 5; Kopja Cudownego Obrazu Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej dla ko\u015bcio\u0142a w Karwinie<\/em> w: Gazeta Tygodniowa<\/em>, nr 48, 27.11.1938 r., str. 569; H. Bajon, Stra\u017cacki Ruch Oporu<\/em> w: Kierunki <\/em>nr 22 (624), 2.04.1968, str. 9 \u2013 10; Tarnowce ad Jas\u0142o<\/em> w: G\u0142os Podhala<\/em> nr 49, 4.12.1932 r., str. 2; W Ma\u0142opolsce rozpocz\u0119li urz\u0119dowanie komornicy<\/em> w: \u015awiatowid,<\/em> nr 3, 14.01.1933 r., str. 4; Wici id\u0105 przez kraj\u2026 t\u0142umny nap\u0142yw ochotnik\u00f3w do Korpusu Zaolzia\u0144skiego<\/em> w: Ilustrowany Kurier Codzienny<\/em> nr 266 Krak\u00f3w, 26.09.1938 r.; Wiec w obronie G. \u015al\u0105ska w: Gazeta Zakopia\u0144ska nr 2, 8.05.1921 r., str. 4; Wielki przegl\u0105d w Warszawie. Ochotniczy Korpus Zaolzia\u0144ski gotowy do wymarszu za Olz\u0119 <\/em>w: Dziennik Bydgoski<\/em> nr 223, Bydgoszcz, 29.09.1938 r., str. 7; A. Drozdowski, Zako\u0144czenie krakowskich konkurs\u00f3w rolniczych <\/em>w: Strzelec<\/em>, nr 49, 7.12.1930 r., str. 10; Zakopane w III powstaniu \u015bl\u0105skim<\/em> w: Powstaniec<\/em>, nr 5, 30.01.1938 r., str. 8.

Akty prawne
Dziennik Urz\u0119dowy Ministerstwa Sprawiedliwo\u015bci nr 4<\/em>, Warszawa, 15.02.1933 r.; Dziennik Personalny Naczelnego Wodza<\/em>, nr 9, 5.03.1921 r.; nr 23, 11.06.1921 r.; nr 40, 23.11.1921 r., str. 1541; nr 28, 15.05.1923 r., str. 265; Dziennik Rozkaz\u00f3w Wojskowych<\/em>, nr 25, 6.03.1919 r., str. 627.; nr 78, 19.07.1919 str. 1766, 1781; Dziennik Zarz\u0105du Miejskiego w mie\u015bcie Sto\u0142ecznym Warszawie<\/em>, nr 43, 16.06.1939 r., str. 2; M.P. 1934<\/em> nr 27 poz. 41 Zarz\u0105dzenie o nadaniu Krzy\u017ca Niepodleg\u0142o\u015bci z Mieczami, Krzy\u017ca Niepodleg\u0142o\u015bci oraz Medalu Niepodleg\u0142o\u015bci; M.P. 1938<\/em> nr 258 poz. 595 Zarz\u0105dzenie o nadaniu Z\u0142otego Krzy\u017ca Zas\u0142ugi; M.P. 1939<\/em> nr 130 poz. 305 Zarz\u0105dzenie o nadaniu Z\u0142otego Krzy\u017ca Zas\u0142ugi; M.P. 1951<\/em> nr 83 poz. 1152, Zarz\u0105dzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 28 sierpnia 1951 r. o umundurowaniu, oznakach i dystynkcjach personelu technicznego komend stra\u017cy po\u017carnych<\/em>; Obwieszczenia Publiczne: dodatek do Dziennik Urz\u0119dowego Ministerstwa Sprawiedliwo\u015bci<\/em>, nr 8, 20.12.1924; Uchwa\u0142a nr XLIX\/536\/2023 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 19.10.2023 r. w sprawie przyznania tytu\u0142u \u201eHonorowy Obywatel Gminy Nowy Targ\u201d<\/em>; Verordnung \u00fcber den Feuerschutz im Generalgouvernement vom 22 April 1941<\/em> w: Verordnungsblatt f\u00fcr das Generalgouvernement<\/em>, 1941, Nr. 36 (29 April), str. 219-227.

Strony Internetowe
Z. Todorski, Eksponat tygodnia, Motopompa M00 \u201eLeopolia\u201d z 1943 r.<\/em>(https:\/\/muzeumpozarnictwakotun.
pl\/eksponat-tygodnia-2\/?fbclid=IwAR0gTiBaX5p96feipgL5ElfGscPZ5vylMyOjEj5-IVZtcZfHGacDR-Pm-Y dost\u0119p 16.06.2023); Urz\u0105d Miasta Jas\u0142o, Jerzy Ligocki (https:\/\/um.jaslo.pl\/pl\/jerzy-ligocki\/ dost\u0119p 16.06.2023); Jas\u0142o \u2013 artyku\u0142 prasowy z roku 1932 (https:\/\/www.z-pogranicza.pl\/2021\/06\/jaso-artyku-prasowy-z-roku-1932.html, dost\u0119p 1.07.2023); Jerzy Lgocki nie zapomniany (https:\/\/24tp.pl\/n\/52258?fbclid=IwAR2cf9migSiIrkVGCa9rcwtWAPVSy54K_51K-lwYhXyguA_Cg6Cz9x1TvUo, dost\u0119p 30.06.2023); Kazimierz ORLIK- R\u00dcCKEMANN \u2013 obituary (https:\/\/ottawacitizen.remembering.ca\/obituary\/kazimierz-orlik-ruckemann-1076603463, dost\u0119p 20.07.2023); Lgoccy \u2013 linia J\u00f3zefa Lgockiego (https:\/\/naszalgota.wordpress.com\/dzieje-wsi\/herbarz-lgocki\/lgoccy\/lgoccy-linia-jozefa-lgockiego\/ dost\u0119p 30.06.2023); Obituary for George Orlik-Ruckemann (https:\/\/www.armstrongfh.ca\/memorials\/george-orlik-ruckemann\/2375227\/obituary.php, dost\u0119p 20.07.2023); Obchody 126. Rocznicy urodzin Jerzego Lgockiego, pierwszego Komendanta Stra\u017cackiego Ruchu Oporu \u201cSka\u0142a\u201d (https:\/\/muzeumtatrzanskie.pl\/obchody-126-rocznicy-urodzin-jerzego-lgockiego-pierwszego-komendanta-strazackiego-ruchu-oporu-skala\/, dost\u0119p 2.07.2023); A. Stefaniak-Guzik, Wspomnienie Krystyny Orlik – R\u00fcckemann de domo Lgockiej, wnuczki w\u0142a\u015bciciela d\u00f3br i dworu w \u0141opusznej (https:\/\/podhale24.pl\/ rozmaitosci\/artykul\/85432\/Wspomnienie Krystyny_Orlik__Ruckemann_de_domo_Lgockiej_wnuczki<\/em> wlasciciela_dobr_i_dworu_w_Lopusznej.html dost\u0119p. 30.06.2023); J. Saramowicz; Zaj\u0119cie Zaolzia w 1938 roku z perspektywy Kutna <\/em>(https:\/\/muzeumkutno.com\/dzieje-kutna\/kutno-znane-i-nieznane\/wiek-xx\/zajecie-zaolzia-w-1928-roku-z-perspektywy-kutna\/ dost\u0119p 16.06.2023);

Filmy
Po\u017car Dworca G\u0142\u00f3wnego w Warszawie<\/em>, 1939 (http:\/\/repozytorium.fn.org.pl\/?q=pl\/node\/8286); Rzeczpospolita Zakopia\u0144ska<\/em>, re\u017c. P. Jaworski, Telewizja Polska S.A., 2018.

Wywiady
Wywiad z Krystyn\u0105 Orlik-Ruckemann<\/em>, z dn. 9.10.2018 r., zbiory autora; wywiad z Andrzejem Orlikiem-Ruckemannem<\/em> z dn. 19.06.2018 r., zbiory autora.

Korespondencja
Pismo Dyrektora Biura Odznacze\u0144 i Nominacji Kancelarii Prezydenta RP do autora z dn. 8.10.2018 r.<\/em>, sygn. BON.0600.370.2018; Pismo KG PSP do autora z dn. 13.09.2018<\/em> r., sygn. GK-I-077\/64-2\/18;
Pismo kierownika Centralnego Archiwum Wojskowego WBH do autora z dn. 31.08.2018 r.,<\/em> sygn. 3827\/18;
Pismo Przewodnicz\u0105cego Komisji Kultury i \u015arodk\u00f3w Przekazu do autora z dn. 20.12.2019 r., <\/em>sygn.. KSP-142-3-2019; Pismo wicedyrektora Departamentu Uroczysto\u015bci Urz\u0119du ds. Kombatant\u00f3w i Os\u00f3b Represjonowanych do Dyrektora Biura Odznacze\u0144 i Nominacji Kancelarii Prezydenta RP z dn. 30.07.2018 r.<\/em>, sygn. DU8-K0772-711-136-1\/18, zbiory autora.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

JERZY LGOCKI PS. „JASTRZ\u0104B”(1893 – 1945) \u017bo\u0142nierz Wojska Polskiego, uczestnik wojny z bolszewikami i III powstania \u015bl\u0105skiego, referent personalny i…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-36","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-strazacki-ruch-oporu-skala"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":382,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36\/revisions\/382"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/spsro.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}